गणेश नेपालीको
शरीरसंगै
जलेको थियो
राज्यको
नागरिकप्रतिको उत्तरदायित्व पनि।
**
उसकाे शरीरको धुवाँ
आकाशतिर हाेइन
सिधै
सत्ताका ढोकाहरूमा ठोक्किँदै
राज्यलाई सोधिरह्यो—
“कति गहिरो हुनुपर्छ
एउटा नागरिकको पीडा
तिम्रो कानसम्म पुग्न?”
**
देश
भूकम्पले मात्र ढल्दैन
नागरिकको विश्वास
भत्किँदा पनि ढल्छ।
**
यदि
आफ्नो पीडाभन्दा
आगोमाथि
बढी विश्वास हुन थाल्यो भने
त्यो हार
मानिसको होइन
राज्यको हो।
ए सरकार
भनिदेउ न
“नागरिकले
कति पटक मर्नुपर्छ
राज्य एक पटक ब्युँझिन ?”









लागूऔषध दुर्व्यसन र आत्महत्या विरुद्ध सडक नाटक प्रदर्शन
रसुवा बाढीको वैज्ञानिक अध्ययन गर्न ७ सदस्यीय विज्ञ समिति गठन
ब्रिक्समा नेपालको सहभागिता नहुनु कूटनीतिक असफलता : बलावती शर्मा
विपद् व्यवस्थापनका लागि सर्वदलीय संसदीय संयन्त्र गठन गरिने
रवि लामिछाने नेतृत्वको उच्चस्तरीय राजनीतिक संयन्त्रलाई निरन्तरता
भोटेकोशी त्रासदी : भोग्न विवश सभ्यताहरू